Laserowe usuwanie tatuażu


Laser jest obecnie jedynym urządzeniem pozwalającym na usunięcie tatuażu bez uszkodzenia skóry i związanym z tym ryzykiem powstania zmian bliznowatych. Istnieje jednak bardzo mały margines między niezbędną wielkością energii wprowadzanej w głąb skóry w celu usunięcia barwnika, a tolerancją powierzchownych warstw skóry na ciepło. Przekroczenie tego marginesu wywołuje uszkodzenia skóry (oparzenia), a w konsekwencji może doprowadzić do zmian bliznowatych.

Tatuaże powstają w wyniku wprowadzenia cząsteczek barwnika do skóry, na taką głębokość aby nie uległ on złuszczeniu. Fagocyty nie są zdolne do usunięcia barwnika i pozostaje on w skórze na zawsze, chociaż z czasem, w zależności od zastosowanego pigmentu, może ulec zblednięciu lub rozmyciu konturów. W zależności od sposobu wykonania wyróżnia się tatuaże profesjonalne i amatorskie. Różnią się one najczęściej rodzajem wstrzykniętego barwnika oraz głębokością jego depozycji. W tatuażach amatorskich, najczęściej jednokolorowych, barwnik może znajdować się na różnej głębokości. W tatuażach profesjonalnych, w których stosuje się też wiele różnokolorowych barwników, wstrzykuje się je na określoną głębokość przy pomocy specjalnego urządzenia. Niekiedy takie tatuaże zajmują duże obszary skóry.

Specyficznym rodzajem tatuażu jest makijaż permanentny, stanowiący rodzaj tatuażu kosmetycznego, polegający na wprowadzeniu barwnika płytko do skóry w celu podkreślenia np. konturu brwi lub ust. Także taki rodzaj tatuażu można usuwać metodą laserową, podobnie jak trwałe zabrudzenia po zranieniu.

Szansa skutecznego laserowego usuwania tatuaży wiąże się z wprowadzeniem do terapii laserowej specyficznej funkcji Q-Switch. Istotą tego systemu jest zastosowanie bardzo krótkiego impulsu, mierzonego w nanosekundach, o dużej energii. Do osiągnięcia pożądanego efektu tempo miejscowego ogrzania tkanki zawierającej barwnik musi być tak duże, żeby struktury pigmentu uległy rozerwaniu przez falę uderzeniową, kawitację (nagłe powstawanie i kurczenie się pęcherzyków pary) oraz szybkie rozprzestrzenianie się ciepła. Zastosowanie bardzo krótkiego impulsu powoduje, że ogrzanie tkanek otaczających jest znikome i nie dochodzi do ich termicznego uszkodzenia. Po naświetleniu obserwuje się często natychmiastowe zbielenie pigmentowanej skóry.

Po zabiegu obserwuje się najczęściej obrzęk i zaczerwienienie poddawanej zabiegowi skóry, które ustępują po kilku godzinach. W niektórych przypadkach dochodzi do powstania niewielkich wybroczyn pod tatuażem, które ulegają samoistnemu wchłonięciu. Obraz przypomina sińce po stłuczeniu. Mogą się też wytworzyć w wyniku zabiegu niewielkie strupki, bowiem gwałtowna emisja promieniowania powoduje uszkodzenie naskórka.

W przypadku laserowego usuwania tatuażu bardzo istotne jest prawidłowe planowanie zabiegów. Nie jest możliwe usunięcie tatuażu w czasie jednego zabiegu. Znaczenie ma również doświadczenie terapeuty, pozwalające na optymalne wykorzystanie możliwości lasera oraz ocenę odporności skóry na uszkodzenie. Zabiegi wykonuje się w odstępach miesiąca do kilku miesięcy. Z każdym zabiegiem barwnik ulega stopniowemu usunięciu z wierzchnich warstw skóry, a tatuaż staje się coraz jaśniejszy. Po zabiegu miejsce naświetlane należy natłuszczać.

Jeśli barwnik znajduje się bardzo głęboko nie zawsze całkowite jego usunięcie jest możliwe. Pod wpływem promienia laserowego w niektórych przypadkach barwnik może zmienić kolor. Uzasadnia to celowość wykonania zabiegu próbnego. Optymalne efekty uzyskuje się po kilku zabiegach. Najtrudniejsze do usunięcia są kolory jasne (pomarańcz, żółty, jasna zieleń, różowy).

Osobnicze różnice w reakcji na określone promieniowanie laserowe uzasadniają poprzedzenie pierwszego zabiegu testem laserowym.

Źródło artykułu: www.drkasprzak.pl