Dna moczanowa


Dna moczanowa inaczej nazywana artretyzmem lub skazą moczanową jest przewlekłą chorobą charakteryzującą się podwyższonym poziomem kwasu moczowego w krwii.

Prawidłowy poziom kwasu moczowego dla kobiety wynosi 6 mg/dl, a dla mężczyzny 7 mg/dl. Z hiperurykemią (czyli jego zbyt wysokim poziomem w surowicy) mamy do czynienia gdy poziom przekracza 7mg/dl i u takiej osoby występuje ryzyko zachorowania na dnę moczanową.

Kwas moczowy jest ostatnim produktem przemiany puryn w organizmie człowieka. Hiperurykemia jest efektem nadprodukcji kwasu moczowego lub upośledzonego wydalania tego kwasu z moczem.

Pierwszym objawem dny moczanowej jest ostry atak bólu jednego lub kilku stawów i w tym przypadku mamy do czynienia z drugą faza przebiegu choroby.

Etapy przebiegu choroby:
1. bezobjawowa hiperurykemia – trwa 20-30 lat, zanim ujawni się ostrym bólem.
2. ostre zapalenie stawów – dotyczy częściej mężczyzn niż kobiet. Występuje po raz pierwszy między czterdziestym a szejściesiatym rokiem życia.
3 . napady choroby i okresy międzynapadowe – towarzyszą im objawy ogólne – podwyższona temperatura, dreszcze, uczucie rozbicia, kołatanie serca. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się podwyższoną liczbę krwinek białych w rozmazie krwi obwodowej.
4. przewlekłe zapalenie stawów – powstają nadżerki na stawach, w kaletkach stawowych i pochewkach ścięgnistych tworzą się złogi moczanowe.

Leczenie dny moczanowej polega przede wszystkim na opanowaniu ostrego stanu zapalnego lekami przeciwzapalnymi. Następnie stosuje się zapobieganie nawrotom ostrych napadów dny oraz profilaktykę odkładania się złogów moczanowych i uzyskanie wchłonięcia się złogów już powstałych.Konieczne jest także leczenie innych schorzeń towarzyszących dnie, współuczestniczących w rozwoju powikłań nerkowych.