Choroba wieńcowa


Choroba wieńcowa – choroba serca – układu krążenia.

Poprzez znaczne zwężenie, czasami zamknięcie światła tętnic wieńcowych – spowodowane jest niedostateczne ukrwienie (a co za tym idzie dotlenienie) serca. Niedokrwienie serca może mieć charakter stały lub napadowy pojawiający się zwłaszcza w momentach silnego zapotrzebowania serca na tlen, na przykład podczas wysiłku fizycznego.

Kto choruje?

Statystycznie na tę chorobę najczęściej zapadają mężczyźni w wieku 40 – 55 lat, jednakże wraz wiekiem rośnie jej prawdopodobieństwo występowania zarówno u kobiet jak i u mężczyzn.

Objawy choroby

Charakterystycznym przejawem choroby wieńcowej są bóle w klatce piersiowej określane jako gniecenie, rozpieranie czy pieczenie za mostkiem. Bóle te promieniują do barków, gardła i szyi. Występuje także drętwienie rąk, duszności, kołatanie serca, czasami nudności i zawroty głowy.

Najważniejsze w leczeniu choroby wieńcowej jest prewencja (przed i po zawale serca): uprawianie sportów, rzucenie palenia papierosów oraz dieta niskocholesterolowa.
W trakcie występowania bólu leczenie ma charakter objawowy.

Inne nazwy:
Choroba niedokrwienia serca.